ΛΕΙΚΛΑΝΤ, Φλόριντα, 15 Απριλίου 2026 (GLOBE NEWSWIRE) — Η Διεθνής Ακαδημία Στοματικής Ιατρικής και Τοξικολογίας (IAOMT) διεξήγαγε και μόλις δημοσίευσε μια ολοκληρωμένη επιστημονική βιβλιογραφική ανασκόπηση που εξετάζει τις επιπτώσεις στην υγεία των ενδοδοντικά επεξεργασμένων δοντιών (RCTT), μιας κοινής οδοντιατρικής επέμβασης που πραγματοποιείται σε εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως. Η έκθεση, με τίτλο «Η Επιστήμη των Δοντιών που Έχουν Θεραπευτεί με Ριζικό Κανάλι (RCTT)«, αναλύει δεκαετίες έρευνας, βασιζόμενη σε περισσότερες από 560 επιστημονικές αναφορές.»
Η ενδοδοντική θεραπεία είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ενός μολυσμένου ή κατεστραμμένου δοντιού. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι οδοντίατροι αφαιρούν τον εσωτερικό ιστό (συχνά αναφέρεται ως «νεύρο»), καθαρίζουν το εσωτερικό του δοντιού και το σφραγίζουν για να αποτρέψουν περαιτέρω μόλυνση.
Ενώ οι ενδοδοντικές θεραπείες θεωρούνται ευρέως συνήθεις και επιτυχημένες, η ανασκόπηση της IAOMT υπογραμμίζει ανησυχίες ότι τα θεραπευμένα δόντια μπορεί να εξακολουθούν να φιλοξενούν κρυφές μολύνσεις. Αυτές οι μολύνσεις συχνά δεν προκαλούν αισθητά συμπτώματα, πράγμα που σημαίνει ότι οι ασθενείς μπορεί να μην γνωρίζουν την ύπαρξή τους. Η έρευνα δείχνει σταθερά συσχετίσεις μεταξύ της χρόνιας κορυφαίας περιοδοντίτιδας (CAP), μιας πάθησης που συναντάται συνήθως στην RCTT, και πολυάριθμων συστηματικών παθήσεων. Αν και η συσχέτιση δεν αποδεικνύει αιτιώδη συνάφεια, η συνέπεια των ευρημάτων σε μεγάλους πληθυσμούς εγείρει ανησυχίες σχετικά με πιθανές επιπτώσεις σε ολόκληρο το σώμα.
Η έκθεση εντοπίζει συνδέσεις μεταξύ της Πνευμονικής Διαταραχής Πνευμονικής Κοιλότητας (ΠΠ) που σχετίζεται με την RCTT και παθήσεων όπως οι καρδιακές παθήσεις, ο διαβήτης, οι αυτοάνοσες διαταραχές, οι νευρολογικές παθήσεις και οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης. Οι επιστήμονες υποδηλώνουν ότι αυτές οι συνδέσεις μπορεί να συμβούν όταν βακτήρια και φλεγμονώδεις τοξίνες από μολυσμένα δόντια εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και επηρεάζουν άλλες περιοχές του σώματος.
Μελέτες σε ζώα παρέχουν πρόσθετες πληροφορίες. Αυτές οι ελεγχόμενες μελέτες καταδεικνύουν σταθερά αρνητικές συστηματικές επιδράσεις που σχετίζονται με την ΠΚ που σχετίζεται με την RCTT, όπως αυξημένη φλεγμονή, αλλαγές στην καρδιαγγειακή λειτουργία, επιδείνωση των μεταβολικών δεικτών, επιπτώσεις στην υγεία του εγκεφάλου και αλλοιώσεις στην ανοσολογική απόκριση και στο μικροβίωμα του εντέρου. Επειδή αυτά τα πειράματα επιτρέπουν στους ερευνητές να ελέγξουν τις σχέσεις αιτίας-αποτελέσματος, προσφέρουν σημαντικά στοιχεία σχετικά με πιθανούς βιολογικούς μηχανισμούς.
Είναι σημαντικό ότι η IAOMT βρήκε περιορισμένα στοιχεία υψηλής ποιότητας που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς ότι οι RCTT είναι καθολικά ασφαλείς από συστημικής άποψης για την υγεία. Οι τρέχοντες ορισμοί της «επιτυχίας» στην οδοντιατρική συχνά επικεντρώνονται στην ανακούφιση από τον πόνο ή στη διατήρηση των δοντιών, παρά στο αν η λοίμωξη επιμένει ή στις συνολικές επιπτώσεις στην υγεία.
Συνολικά, η IAOMT καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι μελέτες σε ανθρώπους δείχνουν επανειλημμένα συσχετίσεις μεταξύ της Πνευμονικής Κοιλιακής Ιδιοπαθούς Σκλήρυνσης (ΠΚ) και της συστηματικής νόσου, ενώ οι μελέτες σε ζώα καταδεικνύουν αιτιώδεις επιδράσεις. Ταυτόχρονα, υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία που αντικρούουν αυτές τις ανησυχίες. Αυτή η σύγκλιση υποδηλώνει ότι η χρόνια λοίμωξη στην RCTT μπορεί να συμβάλλει στη συστηματική φλεγμονή και νόσο, ιδιαίτερα σε ευάλωτα άτομα.
Ωστόσο, ο οργανισμός τονίζει ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς το αν οι ενδοδοντικές θεραπείες είναι «καλές» ή «κακές». Η ενδοδοντική θεραπεία μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο και να διατηρήσει τα φυσικά δόντια, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις η λοίμωξη μπορεί να επιμένει και ενδεχομένως να επηρεάσει τη συνολική υγεία.
Η IAOMT ζητά βελτιωμένη διάγνωση, όπως προηγμένη τρισδιάστατη απεικόνιση, μεγαλύτερη επίγνωση των ατομικών κινδύνων για την υγεία και πιο ανοιχτή επικοινωνία μεταξύ ασθενών και οδοντιάτρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις όπως η εξαγωγή δοντιού.
Τελικά, η έκθεση υποστηρίζει μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στην οδοντιατρική—μια προσέγγιση που αναγνωρίζει τη σύνδεση μεταξύ της στοματικής υγείας και του υπόλοιπου σώματος και υποστηρίζει πιο ενημερωμένες, εξατομικευμένες αποφάσεις θεραπείας.
