Η αλήθεια είναι ότι πολλά σύνθετα υλικά είναι ανώτερα από το αμάλγαμα. Μια μελέτη του 1994 από την αναγνωρισμένη ομάδα Clinical Research Associates του Πρόβο της Γιούτα, εξέτασε 21 υλικά οδοντικής πλήρωσης σε μια περίοδο 3 ετών. Κατέταξαν το καθένα ανάλογα με τη φθορά, την οριακή προσαρμογή (εγγύτητα εφαρμογής στο δόντι), την ομαλότητα της επιφάνειας, τη φθορά των αντίθετων δοντιών, το σπάσιμο και την χρωματική αντιστοίχιση. Το αμάλγαμα κατατάχθηκε 14ο σε συνολική αντοχή, ανθεκτικότητα και αποτελεσματικότητα, πίσω από 11 σύνθετα υλικά πλήρωσης και δύο υλικά πορσελάνης/κεραμικού. Δέκα από τα 11 κορυφαία υλικά ήταν σύνθετα. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι η υποτροπιάζουσα τερηδόνα και η ενδοδοντική θεραπεία δεν συμβαίνουν αρκετά συχνά σε όλα τα υλικά μαζί ώστε να θεωρούνται ακόμη και σημαντικές.[1]

Παρ 'όλα αυτά, μέχρι σήμερα, ο FDA και η Αμερικανική Οδοντιατρική Ένωση (ADA) επιμένουν ότι οι σύνθετες ρητίνες είναι κατώτερες από το αμάλγαμα επειδή φθείρονται ταχύτερα, έχουν πιο επαναλαμβανόμενη τερηδόνα και μπορεί να αυξήσουν την ανάγκη για ενδοδοντική θεραπεία. Εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι «Τα οδοντικά σφραγίσματα αμαλγάματος είναι ισχυρά και μακράς διαρκείας, επομένως είναι λιγότερο πιθανό να σπάσουν από ορισμένους άλλους τύπους σφραγισμάτων».[2] Η μελέτη Provo, που διεξήχθη πριν από 25 χρόνια, κατέδειξε ότι όλοι οι ισχυρισμοί τους είναι αναληθείς.

Μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη σε πάνω από 76,000 ασθενείς επιβεβαίωσε αυτό το εύρημα.[3] Περαιτέρω υποστήριξη προέρχεται από μια μεγάλη αναδρομική μελέτη κοόρτης που περιελάμβανε 58 οδοντιατρικές κλινικές με 440 οδοντιατρικές μονάδες για την εξέταση αποτυχημένων οδοντικών αποκαταστάσεων (650,000 ασθενείς). Οι αποτυχίες στις αποκαταστάσεις με αμάλγαμα (17%) έναντι των αποκαταστάσεων με σύνθετη ρητίνη (12%) μεταξύ 2014 και 2021 δείχνουν σαφώς ότι η σύνθετη ρητίνη είναι ανώτερη από το αμάλγαμα.[4]

Η απαγόρευση των σφραγισμάτων αμαλγάματος όχι μόνο θα αντιμετώπιζε τους σχετικούς κινδύνους για την υγεία, αλλά θα βελτίωνε επίσης τα οδοντιατρικά αποτελέσματα και θα μείωνε το μακροπρόθεσμο κόστος. Το αμάλγαμα απαιτεί την αφαίρεση της υγιούς δομής των δοντιών και αποδυναμώνει τα δόντια, οδηγώντας συχνά σε ρωγμές, ενδοδοντικές θεραπείες ή εξαγωγές δοντιών.[5] Τα σφραγίσματα σύνθετης ρητίνης, κατασκευασμένα από σκόνη χαλαζία ή πυριτίου σε μήτρα ρητίνης, είναι ανώτερα.[6]

Όλες οι οδοντιατρικές σχολές διδάσκουν την τοποθέτηση σύνθετων υλικών, αφιερώνοντας συχνά περισσότερο χρόνο σε αυτήν από ό,τι σε αυτά με αμάλγαμα — ορισμένες δεν διδάσκουν πλέον καθόλου αμάλγαμα. Η σύνθετη ρητίνη είναι η προτιμώμενη μέθοδος αποκατάστασης, καθιστώντας τις τεχνικές ανησυχίες ελάχιστες.[7]

Το κόστος δεν αποτελεί εμπόδιο. Δρ. Γκρέιμ Η έκθεση της Munro-Hall για το Παγκόσμια Συμμαχία για Οδοντιατρική Χωρίς Υδράργυρο δεν δείχνει διαφορά τιμής μεταξύ των εναλλακτικών λύσεων αμαλγάματος και των εναλλακτικών λύσεων χωρίς υδράργυρο (και οι δύο κοστίζουν περίπου 0.50 $ ανά έμφραξη).[8] Με τις αυξανόμενες τιμές του υδραργύρου από τη Σύμβαση της Μιναμάτα, το αμάλγαμα αναμένεται να γίνει πιο ακριβό, για να μην αναφέρουμε το πρόσθετο περιβαλλοντικό και υγειονομικό κόστος.

  1. «Έκθεση Κλινικών Ιατρών | Gordon J. Christensen», Έκθεση Κλινικού Ιατρού, 1994, https://www.cliniciansreport.org/. ↑
  2. Κέντρο Συσκευών και Ακτινολογικής Υγείας, «Οδοντικό Αμάλγαμα – Λευκή Βίβλος: Ενημέρωση/Επανεξέταση του FDA για τους Πιθανούς Δυσμενείς Κινδύνους για την Υγεία που Σχετίζονται με την Έκθεση σε Υδράργυρο στο Οδοντικό Αμάλγαμα», WebContent, πρόσβαση στις 9 Ιανουαρίου 2019, https://www.fda.gov/medicaldevices/productsandmedicalprocedures/dentalproducts/dentalamalgam/ucm171117.htm. ↑
  3. Mark Laske et al., «Διάρκεια Άμεσων Αποκαταστάσεων σε Ολλανδικά Οδοντιατρεία. Περιγραφική Μελέτη από ένα Δίκτυο Έρευνας που Βασίζεται στην Πρακτική», Journal of Dentistry 46 (Μάρτιος 2016): 12–17, https://doi.org/10.1016/j.jdent.2016.01.002. ↑
  4. Guy Tobias et al., «Ποσοστά Επιβίωσης Αποκαταστάσεων Αμαλγάματος και Σύνθετης Ρητίνης από Βάσεις Δεδομένων Μεγάλων Δεδομένων σε Πραγματικές Ζωές στην Εποχή της Περιορισμένης Χρήσης Οδοντιατρικού Υδράργυρου», Βιομηχανική (Βασιλεία, Ελβετία) 11, αρ. 6 (7 Ιουνίου 2024): 579, https://doi.org/10.3390/bioengineering11060579. ↑
  5. Τομπίας κ.ά. ↑
  6. Laske et al., «Διάρκεια Άμεσων Αποκαταστάσεων σε Ολλανδικά Οδοντιατρεία. Περιγραφική Μελέτη από ένα Δίκτυο Έρευνας που Βασίζεται στην Πρακτική.» ↑
  7. Asher Zabrovsky et al., «Η επόμενη γενιά οδοντιάτρων που στρέφεται στην οδοντιατρική χωρίς αμάλγαμα: Έρευνα για τη διδασκαλία των οπίσθιων αποκαταστάσεων στη Βόρεια Αμερική», Ευρωπαϊκό Περιοδικό Οδοντιατρικής Εκπαίδευσης 23, αρ. 3 (2019): 355–63, https://doi.org/10.1111/eje.12437· CD Lynch, RJ McConnell και NH Wilson, «Οπίσθια Σύνθετα Υλικά: Το Μέλλον για την Αποκατάσταση Οπίσθιων Δοντιών;», Πριμ Ντεντ Τζ. 3 (Μάιος 2014): 49–53· Elham T. Kateeb και John J. Warren, «Η μετάβαση από το αμάλγαμα σε άλλα αποκαταστατικά υλικά στις προδιδακτορικές παιδοδοντιατρικές κλινικές των ΗΠΑ», Κλινική και Πειραματική Οδοντιατρική Έρευνα 5, αρ. 4 (2019): 413–19, https://doi.org/10.1002/cre2.196· Katariina Ylinen και Göran Löfroth, «Γνώσεις και στάσεις των οδοντιάτρων της Βόρειας Αμερικής σχετικά με το οδοντιατρικό αμάλγαμα από την οπτική γωνία της υγείας και του περιβάλλοντος», Acta Odontologica Scandinavica 60, αρ. 5 (1 Ιανουαρίου 2002): 315–20, https://doi.org/10.1080/00016350260248319. ↑
  8. Graeme Munro-Hall, «Σύγκριση Διαθεσιμότητας, Προσιτής Τιμής, Αποτελεσματικότητας, Κινδύνων και Οφελών των Οδοντιατρικών Υλικών», Δεν είμαι σίγουρος, chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://minamataconvention.org/sites/default/files/documents/submission_from_organization/WAMFD_Comparison_report_DentalAmalgam.pdf. ↑