Ένας πρακτικός οδηγός για τη δοκιμή συμβατότητας για οδοντιατρικά υλικά.

[Δείτε επίσης το σχετικό άρθρο, «Στοματική Ιατρική, Οδοντιατρική Τοξικολογία"]

Τα υλικά αποκατάστασης που χρησιμοποιούμε σήμερα έχουν αναπτυχθεί όλα με γνώμονα τους «περισσότερους ανθρώπους». Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να αντέξουν λίγη τοξικότητα, ανοσολογική αντιδραστικότητα και γαλβανικό στρες. Ωστόσο, υπάρχουν ακραίες καταστάσεις, και ίσως ο αριθμός τους να αυξάνεται, που δεν μπορούν να αντέξουν σε αυτά τα άγχη όπως και σε άλλα. Ο επιπολασμός πολλαπλών χημικών ευαισθησίας (MCS) έχει αναφερθεί ότι κυμαίνεται μεταξύ 12 και 33% στον γενικό πληθυσμό, με το 2 έως 6% να έχει όντως διαγνωστεί ως τέτοιο.

Υπάρχει μια καλά τεκμηριωμένη φυσιολογική βάση για το MCS. Οι γενετικές παραλλαγές αφήνουν μερικούς ανθρώπους με ένζυμα χαμηλής λειτουργίας σε κρίσιμες οδούς αποτοξίνωσης, όπως η μεθυλίωση, η σύζευξη φάσης-2, η μείωση της οξειδωμένης γλουταθειόνης, η μεταφορά μεμβράνης και άλλα. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν μπορούν να αποβάλουν αποτελεσματικά τις χημικές ουσίες στις οποίες εκτίθενται και ουσιαστικά δηλητηριάζονται. Ορισμένοι ερευνητές έχουν προτείνει ότι υπάρχουν και ψυχολογικά στοιχεία στην ασθένεια. Σίγουρα η εμπειρία του MCS οδηγεί σε φόβο έκθεσης στις καρδιές αυτών των ασθενών, συμπεριλαμβανομένου του φόβου για οδοντιατρικά υλικά.

Επιπλέον, υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ατόμων που είναι εμφανώς αλλεργικοί ή με άλλο τρόπο ανοσολογικά αντιδραστικοί σε χημικές ουσίες στο περιβάλλον τους. Αυτό το φαινόμενο κυμαίνεται από αληθινές αλλεργίες έως κάτι παρόμοιο με μη αλλεργικές τροφικές ευαισθησίες. Έχει ως αποτέλεσμα μια σειρά από ιδιοσυγκρασιακές, εξαιρετικά ατομικές ανοσολογικές αντιδράσεις σε ευαίσθητα άτομα.

Αυτοί οι άνθρωποι τείνουν να γνωρίζουν ποιοι είναι και είναι εξαιρετικά ευγνώμονες όταν ο οδοντίατρός τους αναγνωρίζει το πρόβλημα όταν συνταγογραφεί οδοντιατρικά υλικά. Άλλωστε, οι άνθρωποι μπορούν να διαχειριστούν τις ευαισθησίες στα τρόφιμα εναλλάσσοντας τη διατροφή τους, αλλά δεν μπορούν να εναλλάξουν τα μόνιμα εγκατεστημένα τεχνητά οδοντικά σφραγίσματα. Κάνοντας εξατομικευμένες δοκιμές βιοσυμβατότητας και κάνοντας άλλες επιλογές κοινής λογικής, μπορούμε (σχεδόν) πάντα να βρίσκουμε έναν συνδυασμό επαγγελματικά αναγνωρισμένων υλικών αποκατάστασης που θα κάνουν τη δουλειά. Μπορούμε να διορθώσουμε τα δόντια και, ταυτόχρονα, να βοηθήσουμε τους ασθενείς μας να αποφύγουν την τοξικότητα, την ανοσοαντιδραστικότητα και το γαλβανικό στρες και, εξίσου σημαντικό, να τους παρέχουμε ψυχική ηρεμία.

Ταυτόχρονα, οι «οι περισσότεροι άνθρωποι» επωφελούνται από το ίδιο επίπεδο φροντίδας, ακόμη κι αν δεν είναι ή δεν γνωρίζουν ότι είναι χημικά ευαίσθητοι.

 

Κακοί ηθοποιοί

Μερικά κοινά οδοντιατρικά υλικά είναι εντελώς ξεθωριασμένα και δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούνται. Αμάλγαμα υδραργύρου – είπε ο nuff, αλλά μην ξεχνάτε τη σημασία των προσεκτικών τεχνικών φραγμού κατά την αφαίρεσή τους για την προστασία του ασθενή, του γιατρού και του προσωπικού από την έκθεση στον υδράργυρο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Η αλλεργία στο νικέλιο είναι τόσο διαδεδομένη στον πληθυσμό που η χρήση της στην οδοντιατρική είναι εξωφρενική. Δυστυχώς, λόγω μιας διαφοράς στην ανοσολογική απόκριση μεταξύ δέρματος και βλεννογόνου, το ίδιο κράμα νικελίου που θα έκανε το δέρμα κάποιου να σπάσει εάν χρησιμοποιηθεί σε σκουλαρίκι δεν θα προκαλέσει εξάνθημα στο στόμα. Επομένως, είναι δύσκολο να επισημάνουμε ένα προφανές πρόβλημα με τα πράγματα. Αλλά όντως αυξάνει το συνολικό επίπεδο της ανοσολογικής αντιδραστικότητας στο σώμα και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.

Αυτό θέτει υπό αμφισβήτηση την ασφάλεια των στεφανών από ανοξείδωτο χάλυβα, ειδικά της ποικιλίας NiCro. Επίσης, το νικέλιο και άλλα κράματα μη πολύτιμων μετάλλων τείνουν να συμβάλλουν δυσανάλογα στον γαλβανικό ηλεκτρισμό στο στόμα.

 

Ανοσολογική αντιδραστικότητα

Τα οδοντικά υλικά που εμφυτεύονται στα δόντια παρουσιάζουν συστηματική έκθεση, η οποία συνεπάγεται τη δυνατότητα ανοσοαπόκρισης. Δύο κλινικά εργαστήρια παρέχουν "δοκιμή συμβατότητας ορού" για οδοντιατρικά υλικά, η οποία περιλαμβάνει δοκιμή ορού αίματος για προϋπάρχοντα αντισώματα σε περισσότερα από 140 μέταλλα και χημικές ουσίες που μπορούν να βρεθούν σε οδοντιατρικά υλικά. Κάθε χημική ουσία ταξινομείται ανάλογα με το αν δημιουργεί συστάδες στον ορό ή όχι. Αν συσσωρευτεί, υπάρχει αντίσωμα εναντίον του. Εάν δεν υπάρχει συσσώρευση, δεν υπάρχει αντίσωμα που αντιδρά.

Στη συνέχεια, ένα πρόγραμμα υπολογιστή επανασυναρμολογεί αυτά τα στοιχεία σε χιλιάδες προϊόντα επώνυμων προϊόντων. Εάν υπάρχει μια αντιδραστική χημική ουσία στο προϊόν, επισημαίνεται και επισημαίνεται ως μη αποδεκτή. Και τα δύο εργαστήρια παρέχουν ένα φυλλάδιο αποτελεσμάτων ανά όνομα προϊόντος και ανά κατηγορία.

Τα δύο εργαστήρια είναι:

Elisa/Act Biotechnologies, www.elisaact.com, 800-553-5472 (προσωρινά μη διαθέσιμο έως τον Ιούλιο 2023).

Εργαστήρια Biocomp, www.biocomplabs.com, 800-331-2303

Και τα δύο εργαστήρια διαθέτουν πολύ κατατοπιστικούς ιστότοπους και είναι πρόθυμα να συζητήσουν τις τεχνικές και τις προτιμήσεις τους.

 

Ρουτίνες συμβατότητας ορού

Αφού αποφασίσετε ποιο εργαστήριο θέλετε να χρησιμοποιήσετε, αποκτήστε κιτ δοκιμών ή στείλτε τα απευθείας στον μεμονωμένο ασθενή. Παρέχετε στον ασθενή μια συνταγή για αιμοληψία εκτός και αν το κάνετε μόνοι σας. Ο ασθενής παίρνει το κιτ σε ένα κοντινό εργαστήριο αίματος, όπως το Quest Diagnostics, το Labcor ή ένα τοπικό νοσοκομείο. Ο ασθενής συμπληρώνει τα συνημμένα έγγραφα και περιλαμβάνει έναν έλεγχο. Το εργαστήριο αίματος αντλεί ένα σωληνάριο αίματος, παρασκευάζει κατεψυγμένο ορό και διανυκτερεύει το δείγμα στο εργαστήριο συμβατότητας. Είναι καλύτερο να τραβήξετε το δείγμα νωρίς την εβδομάδα, ώστε η Biocomp ή η Clifford να μπορούν να το λάβουν πριν από το Σαββατοκύριακο. Και τα δύο εργαστήρια είναι γρήγορα στο να σας επιστρέψουν τα αποτελέσματα.

Το Clifford Consulting Lab θα διατηρεί επίσης μια λίστα με τα αγαπημένα σας υλικά και τα αποτελέσματα για αυτά θα εμφανίζονται στην πρώτη σελίδα της αναφοράς.

Ποιος πρέπει να υποβληθεί σε εξέταση; Μερικά από τα μέλη μας δοκιμάζουν όλους τους νέους ασθενείς, ενώ άλλα δοκιμάζουν μόνο εκείνους με τεκμηριωμένα προβλήματα MCS. Αυτό είναι μια κλήση κλινικής κρίσης.

 

Πολλαπλοί φακοί

Όσο πιο άρρωστος ή πιο ευαίσθητος είναι ο ασθενής, τόσο περισσότερη σιγουριά χρειάζεται για την ασφάλεια των υλικών μας. Ειλικρινά, οι διαφορές μεταξύ των περισσότερων σημερινών σύνθετων υλικών είναι ελάχιστες και πιθανότατα δεν έχει σημασία ποια θα χρησιμοποιήσετε για υγιείς ασθενείς. Για τον αληθινό ασθενή με MCS, ή τον ύποπτο ή τον νευρικό, υπάρχουν περισσότεροι φακοί που μπορούν να ληφθούν υπόψη στο ζήτημα της συμβατότητας.

Εάν έχετε μια λίστα αποδεκτών υλικών από μια δοκιμή Biocomp ή ELISA που ταιριάζει στο φάσμα των κλινικών επιλογών σας, μπορείτε να δώσετε στον ασθενή ένα φυσικό δείγμα της προτεινόμενης γέμισης ή κορώνας κ.λπ., για να το πάρει σπίτι και να δοκιμάσει μόνος του, με πλήρως αναστρέψιμο τρόπο. Υπενθυμίστε τους ότι αυτό το υλικό έχει περάσει την εξέταση αίματος και πείτε τους να το κρατήσουν στο μάγουλο για λίγα λεπτά ή μερικές ώρες και να δουν αν ξεκινά μια γνωστή αντίδραση. Η τοποθέτηση ενός δείγματος με ταινία στο δέρμα μπορεί να είναι μια αποκαλυπτική δοκιμή, αλλά πρέπει να τη συνοδεύει ένας τυφλός έλεγχος.

Μερικοί άνθρωποι προσυπογράφουν τις πιο «ολιστικές» μεθόδους, όπως ο μυϊκός έλεγχος ή ο ηλεκτροδερμικός έλεγχος. Ο ασθενής μπορεί να πάρει το φυσικό σας δείγμα σε άλλο γιατρό, επίσης, για αυτό το είδος επιβεβαίωσης. (Βοηθά αν γνωρίζετε τον άλλον ιατρό, επειδή, από καιρό σε καιρό, η συναλλαγή με κάποιον που δεν καταλαβαίνει την οδοντιατρική μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερη σύγχυση παρά σε περισσότερη σαφήνεια.)

Σε όποιο βαθμό υπάρχει ψυχολογική συνιστώσα στη χημική ευαισθησία, η διεξαγωγή όλων αυτών των κινήσεων για τη δοκιμή συμβατότητας θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό να καθησυχάσει αυτόν τον ευαίσθητο ασθενή και να στρατολογήσει το σύστημα πεποιθήσεών του/της.

Στο τέλος, εσείς, ως αδειούχος οδοντίατρος, πρέπει να αποφασίσετε το δικό σας επίπεδο άνεσης και να προσαρμόσετε τις τεχνικές σας ανάλογα.

 

Προβλήματα με μέταλλα

Τα μέταλλα είναι πολύ πιο αλλεργιογόνα από ό,τι συνήθως τους πιστεύουμε. Θυμάται κανείς που του είπαν στην οδοντιατρική σχολή να ρωτήσει τους ασθενείς, ειδικά τις γυναίκες, αν το δέρμα τους σκάει με κοσμήματα; Πολύ λίγοι ασθενείς αναφέρουν ότι τους ζητήθηκε κάτι τέτοιο από οδοντίατρο.

Είναι πιο δυνατό από ποτέ να κάνουμε καλή οδοντιατρική χωρίς τη χρήση καθόλου μετάλλων, αλλά μερικές φορές τα χρειαζόμαστε ακόμα. Ορισμένα μέταλλα, κυρίως το νικέλιο, θα δημιουργήσουν δερματίτιδα εξ επαφής, ή δερματικό εξάνθημα, κατά την έκθεση, και αυτά ανακαλύπτονται εύκολα από το ιστορικό και από την εξέταση ορού. Άλλα μέταλλα, κυρίως το τιτάνιο, δεν θα προκαλέσουν ποτέ δερματικό εξάνθημα, αλλά μπορεί να οδηγήσουν σε άλλες εκδηλώσεις καθυστερημένης υπερευαισθησίας τύπου IV, μια πολύ πιο ύπουλη αιτία αδιαθεσίας και άλλα ασαφή, ποικίλα συμπτώματα.

Για ασθενείς που σχεδιάζετε μια προσθετική επέμβαση με βάση το μέταλλο, ειδικά εάν υπάρχει ιστορικό ευαισθησίας σε μέταλλα, η πιο αποκαλυπτική εξέταση είναι το τεστ Melisa (www.melisa.org). Αυτή είναι η μόνη δοκιμή που θα δείξει ευαισθησία στο τιτάνιο. (Από αυτούς που δοκιμάστηκαν, μόνο το 4% έχει βγει θετικό σε τιτάνιο στο Melisa.)

Το Melisa είναι συντομογραφία της «ενεργοποίησης λεμφοκυττάρων μνήμης» και χρειάζονται τέσσερις έως έξι σωλήνες αίματος για να ληφθούν αρκετά κύτταρα. Τα κύτταρα απομονώνονται και καλλιεργούνται με το ύποπτο αντιγόνο και τριτιωμένη θυμιδίνη. Ο πολλαπλασιασμός των κυττάρων, η πρόσληψη ραδιενέργειας και οι μορφολογικές αλλαγές λαμβάνονται ως ένδειξη αντίδρασης. Το τεστ Melisa δημιουργήθηκε από την ανοσολόγο Vera Stejskal, PhD, από τη Σουηδία, η οποία ήταν συχνή ομιλήτρια σε συνεδριάσεις της IAOMT.

Πολλά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο πραγματοποιούν αυτό το τεστ και αναφέρονται στον ιστότοπό τους. Ένα εργαστήριο στη Βόρεια Αμερική εκτελεί το Melisa: Pharmasan Laboratory, www.pharmasan.com, 715-294-1705.

 

Αποφυγή στοματικό γαλβανισμό

Εκτός από τη δύναμή τους να προκαλούν ανοσοαντιδραστικότητα, τα μέταλλα είναι επίσης ηλεκτρικά ενεργά. Ο στοματικός γαλβανισμός έχει συζητηθεί για πάνω από 100 χρόνια, αλλά οι οδοντίατροι αγνοούν αυτόν και τις επιπτώσεις του.

Θυμάστε την ηλεκτροκινητική κλίμακα από την ανόργανη χημεία; Θυμάστε το ρολόι πατάτας, όπου ένα χάλκινο καρφί και ένα καρφί ψευδάργυρου κολλημένο σε μια πατάτα παράγουν αρκετό ρεύμα για να λειτουργήσει ένα ψηφιακό ρολόι;

Ακολουθούν ορισμένοι αντιπροσωπευτικοί αριθμοί τάσης (τυπικό ηλεκτρόδιο υδρογόνου) για τυπικά οδοντικά μέταλλα:

Αυτό σημαίνει ότι ο χρυσός και το τιτάνιο ομαδοποιημένα σε σάλιο που μοιάζει με ηλεκτρολύτη έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν μια μπαταρία άνω των τριών βολτ! (Αυτό είναι πολύ υπεραπλουστευμένο, πηγαίνετε να ρωτήσετε έναν χημικό διάβρωσης!) Αλλά λαμβάνοντας υπόψη ότι το νευρικό σύστημα λειτουργεί με δυναμικά μεμβράνης 0.140 βολτ, ο ηλεκτρισμός από οδοντικά μέταλλα που μεταφέρεται τυχαία ή απρόβλεπτα μέσω ανατομικών δομών και χώρων μπορεί να κατακλύσει τον φυσιολογικό νευρωνικό έλεγχο. Συχνά η εκδήλωση είναι τοπικός πόνος ή ακατάλληλα αυξημένος μυϊκός τόνος – όπως στην τάση της γνάθου, στην TMJ, στον κροταφικό πονοκέφαλο, στην ωχρότητα του δέρματος λόγω αγγειοσυστολής χαμηλού επιπέδου κ.λπ.

Γιατί οι καλύτερες ιστορίες προέρχονται ακόμα από τα παλιά φοιτητικά χρόνια; Κάλυψα τη στοματοχειρουργική κλινική ER ένα απόγευμα Κυριακής, όταν μπήκε μια άστεγη, αποπροσανατολισμένη γυναίκα. Το παράπονό της ήταν ότι οι εξωγήινοι σε ιπτάμενους δίσκους της έστελναν ακτίνες δηλητηρίου στο πρόσωπό της και απλώνονταν στο χέρι της. Σκέφτηκα ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος που βρισκόταν στην κλινική μου, οπότε την κοίταξα στο στόμα. Είχε την τυπική ποικιλία μεταλλικών αποκαταστάσεων, μερικές μη πολύτιμες κορώνες, μερικές χρυσές κορώνες, σφραγίσματα από αμάλγαμα, όλα με μια μερική οδοντοστοιχία από χυτό μέταλλο. Έβλεπες σχεδόν σπίθες όταν δάγκωσε. «Δηλητηριώδεις ακτίνες από το διάστημα!» Την έβαλα να αφαιρέσει το μερικό και να δαγκώσει. «Όχι δηλητηριώδεις ακτίνες!» Βάλτε το μερικό ξανά μέσα. "Δηλητηριώδεις ακτίνες από το διάστημα!"

Αποφύγετε τις δηλητηριώδεις ακτίνες από το διάστημα. Μην είστε καβαλάρηδες σχετικά με την ανάμειξη μετάλλων στο στόμα των ανθρώπων. Το παλιό πρότυπο στην εποχή του χρυσού θα ήταν να γίνονται όλες οι αποκαταστάσεις στο στόμα ενός ατόμου, συμπεριλαμβανομένων των αφαιρούμενων σκελετών, από το ίδιο υψηλό ευγενές κράμα και να μην αναμειγνύονται καθόλου μέταλλα. Τώρα μπορούμε να επιλέξουμε εύκαμπτες μερικές οδοντοστοιχίες με βάση το νάιλον, ολοκεραμικές στεφάνες και γέφυρες, ακόμη και κεραμικά εμφυτεύματα – όλες οι σύγχρονες μη μεταλλικές μέθοδοι με τις οποίες είμαστε ευλογημένοι αυτήν τη στιγμή και όλους τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας περπατώντας πιο απαλά στη ζωή των ασθενών μας.

 

Steve Koral, DMD, MIAOMT